تبلیغات
کلبه تنهایی - «جاده، آن سویِ پُل» احمد شاملو
«جاده، آن سویِ پُل» احمد شاملو


جاده، آن سویِ پُل

مرا دیگر انگیزه‌ی ِ سفر نیست
مرا دیگر هوای ِ سفری به سر نیست

قطاری که نیم‌شبان نعره‌کشان از دِه ِ ما می‌گذرد
آسمان ِ مرا کوچک نمی‌کند
و جاده‌ئی که از گُرده‌ی ِ پُل می‌گذرد
آرزوی ِ مرا با خود
به افق‌های ِ دیگر نمی‌برد

آدم‌ها و بوی‌ناکی‌ی ِ دنیاهاشان

یک‌سر

دوزخی‌ست در کتابی

که من آن را

لغت‌به‌لغت
از بَر کرده‌ام

تا راز ِ بلند ِ انزوا را
دریابم ــ
راز ِ عمیق ِ چاه را
از ابتذال ِ عطش
بگذار تا مکان‌ها و تاریخ به خواب اندر شود
در آن سوی ِ پُل ِ دِه
که به خمیازه‌ی ِ خوابی جاودانه دهان گشوده است

و سرگردانی‌های ِ جُست‌وجو را

در شیب‌گاه ِ گُرده‌ی ِ خویش

از کلبه‌ی ِ پابرجای ِ ما

به پیچ ِ دوردست ِ جاده

می‌گریزاند
مرا دیگر
انگیزه‌ی ِ سفر نیست


حقیقت ِ ناباور
چشمان ِ بیداری‌کشیده را بازیافته است:
رویای ِ دل‌پذیر ِ زیستن
در خوابی پادرجای‌تر از مرگ،
از آن پیش‌تر که نومیدی‌ی ِ انتظار
تلخ‌ترین سرود ِ تهی‌دستی را باز خوانده باشد

و انسان به معبد ِ ستایش‌های ِ خویش
فرود آمده است.



انسانی در قلم‌رو ِ شگفت‌زده‌ی ِ نگاه ِ من
در قلم‌رو ِ شگفت‌زده‌ی ِ دستان ِ پرستنده‌ام
انسانی با همه ابعادش ــ فارغ از نزدیکی و بُعد ــ
که دست‌خوش ِ زوایای ِ نگاه نمی‌شود

با طبیعت ِ همه‌گانه بیگانه‌ئی

که بیننده را

از سلامت ِ نگاه ِ خویش

در گمان می‌افکند

چرا که دوری و نزدیکی را

در عظمت ِ او

تاثیر نیست

و نگاه‌ها
در آستان ِ رویت ِ او
قانونی ازلی و ابدی را

بر خاک

می‌ریزند


انسان
به معبد ِ ستایش ِ خویش بازآمده‌است
انسان به معبد ِ ستایش ِ خویش
بازآمده‌است
راهب را دیگر
انگیزه‌ی ِ سفر نیست
راهب را دیگر
هوای ِ سفری به سر نیست.

اردیبهشت ِ 1343



[ چهارشنبه 11 آذر 1394 ] [ 06:28 ب.ظ ] [ روزبه تنها ]

[ نظرات() ]


مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه